Een kleine ode aan twee grote coaches

Een kleine ode aan twee grote coaches

Gisteravond vond bij de Pirates nog het afscheid van Pirates Pupillen 1 van 2018 plaats. Met spelers, coaches, ouders, broers en zussen werd teruggekeken op een fenomenaal en gedenkwaardig maar vooral ook enorm plezierig seizoen. Een seizoen waar alles samenkwam. Na het diner was het tijd voor de altijd superspannende wedstrijd Pupillen 1 vs Ouders & familie. Waar helaas de ouders ondanks een paar goeie plays van het veld werden gespeeld. Over de eindstand wordt maar niet gecommuniceerd. Daarna kreeg elke speler nog een mooi woord van coaches Pepijn Beerman & Byron Ward. En was er een dankwoordje voor deze twee fantastische coaches. Want hiermee is het een einde van het tijdperk Pepijn & Byron gekomen.  Ze kregen allebei een mooi fotoboek als aandenken en deze kleine ode:

Een kleine ode aan twee grote coaches

Dit is niet alleen het einde van een fantastisch en gedenkwaardig seizoen van Pupillen 1. Het is het einde van een tijdperk. 5 jaar lang stonden ze samen op het veld. Ze hebben jaargangen van Pirates Pupillen honkballen geleerd, en hoe. Het waren succescoaches, in alle opzichten. 2 keer achter elkaar kampioen van Nederland onder de 12 jaar. In hun laatste seizoen won Pupillen 1 maar liefst 39 van de 44 wedstrijden, en werden ze naast kampioen winnaar van 2 internationale toernooien. Een prachtige apotheose. Maar dat was bij lange na niet de grootste prestatie die Pepijn Beerman en Byron Ward als coaches hebben bereikt. Een drietal belangrijke lessen die ze hun spelers en ons allemaal hebben geleerd:

Les 1: Alles draait om beter worden en plezier hebben

Pepijn en Byron halen hun vreugde vooral uit jonge spelers beter maken. Of het nou gaat om jongste en nieuwste beeballertjes of de grote talenten van Pupillen 1. Hoewel beide heren behoorlijk fanatiek zijn is hun motto: winnen is leuk, maar goed spelen en plezier hebben is belangrijker. Alles op het veld is daarop gericht. Iedere speler krijgt aandacht en wordt uitgedaagd om het beste uit zichzelf te halen. Wat dat dan ook moge zijn. Er wordt eindeloos geschaafd aan patronen en posities om een team te bouwen, maar iedereen komt aan de beurt. Ook buiten het veld zijn er heldere regels die helpen een goede sfeer te maken. Je gaat goed met je materiaal om, draagt goede kleding, veegt het veld, ruimt samen alle spullen op. Het totaalplaatje creëert een omgeving voor talent-ontwikkeling. Maar bovenal blijkt het essentieel om te zorgen dat iedereen met elkaar plezier heeft. Dat naast hard werken er ook tijd is voor grappen maken en dat er elke training wordt gelachen.

Les 2: Inzet inspireert

Pepijn en Byron lanterfanten nooit en gooien nooit met hun pet ernaar. Elke wedstrijd, elke training, elke oefening is doordacht en wordt met beleving uitgevoerd. Ze staan er, zelfs als het de nacht ervoor wat later is geworden dan gepland. Een warming up om 07.30 uur bij -1C op een toernooi in Brasschaat. Een extra slagtraining aan het eind van het seizoen voor een belangrijke wedstrijd. Of een extra uurtje voor de training om met een speler te werken die wat extra’s wil. Op beide heren kun je rekenen, wanneer en waar dan ook. Die inzet inspireert en sloeg niet alleen over op de spelers, maar ook op de ouders, coaches van andere teams en de club als geheel. Het zorgde voor een fantastische sfeer om er samen voor te gaan. In een team van Pepijn en Byron zitten is intens voor spelers en ouders, maar een ervaring die je altijd bijblijft.

Les 3: Honkbal = vriendschap

Honkbal speel je samen. Je speelt met zijn allen, helpt elkaar en maakt lol samen. Je viert successen samen maar vangt elkaar ook op als het even minder gaat. Dat gaven Pepijn en Byron hun teams mee. In hun teams zijn vriendschappen geboren die wellicht een leven lang zullen standhouden. Ze trainen en spelen samen, maar naarmate het seizoen vorderde logeerden spelers bij elkaar en zien elkaar bijna dagelijks in Fortnite. Zelfs nu het seizoen voorbij is. Ook tussen de ouders bloeiden vriendschappen op. Er ontstond een hechte club. Maar de mooiste vriendschap was toch tussen de coaches zelf. Het lijkt alsof ze hun leven lang al vrienden waren, maar hun vriendschap is pas echt begonnen toen ze samen op veld stonden als coach. En daarbij mag hun derde vriend niet onvermeld blijven: Camiel Cornelissen. Jarenlang regelde hij als teammanager alles rond het team: wedstrijden en toernooien, maar ook zorgen dat het veld en de dugout er pico bello uitzien. Camiel spendeerde talloze uren om te zorgen dat alles klopte waardoor Pepijn en Byron zich vol op het honkbal konden richten, en alle spelers en ouders konden genieten.

Heren, heel veel dank voor wat jullie het afgelopen seizoen (en de afgelopen 5 jaar) hebben gedaan en betekend. Voor alle spelers die jullie hebben begeleid. Voor alle teams die jullie hebben gebouwd.  Voor al jullie passie en inzet die mede ervoor heeft gezorgd dat Pirates nu een bloeiende jeugdafdeling heeft waar elke pupil en elke ouder onderdeel van wil zijn. Maar vooral voor de lessen die onze kinderen (en wij als ouders) de rest van hun leven met zich mee zullen dragen.

 

L&D Amsterdam versterkt zich met Jhan Rifaela

L&D Amsterdam versterkt zich met Jhan Rifaela

Vrijwilligersdag en Honk- en Softbalmarkt op zaterdag 16 maart

Vrijwilligersdag en Honk- en Softbalmarkt op zaterdag 16 maart